De ene week is het lekker rustig: je kunt op je gemak om 8:30 het kantoor binnenkomen en met een gerust hart rond een uurtje of 17:30 weer vertrekken. Er is gewoon niet meer te doen Je bent gewoon friggin’ efficient bezig! Ook wel eens lekker, zo’n ambtenarenritme ;) . Zo kun je er een lekker ritme op na houden van slapen tot 7:00, rustig ontbijten en naar kantoor, na het werk nog een paar rondjes park rennen, rustig koken, eten en nog een filmpje kijken, boekje lezen of met wat vrienden de stad in.

En dan…. dan zijn er weken met een ander ritme: “er moet nu! vóór vrijdagmiddag! een proposal voor een klant worden geschreven!”. Of je even kunt helpen. Dat betekent dat het voor die dag ook echt af moet! En dat betekent ook dat je een beetje langer moet doorwerken dan de 17:30 die je de week ervoor bent gewend. En na 22:00 is mijn attention span wel redelijk uitgeput. Dan maar liever ‘s ochtends doorwerken. Zulke weken staat de wekker ineens om 6:00, snel een slok melk, rond 7:00 uur op kantoor, doorbikkelen tot een uur of 21:00, thuis een ovenpizza naar binnen werken en daarna met een glas rode wijn (want dat heb je verdorie toch wel verdiend!?) in de ene hand nog wat op je laptop ratelen met je andere. En dan is het alweer tijd om je nest op te zoeken want de volgende dag gaat de wekker weer.

Als dit soort weken voorbij zijn dan zijn ze ook voorbij. Maar als je denkt dat je lekker tot 7:30 uit kan slapen, forget it. Word je wakker om 6:30, een half uur voor de wekker gaat! Dahaag, ritme!