1 Oktober. Het is zover! Vanaf vandaag werk ik niet meer voor ITA General Practice Amstelveen. Niet schrikken. Dit blog heeft nog steeds 100% bestaansrecht. Het gaat er alleen om dat alle ITA afdelingen binnen KPMG worden omgevormd, samengevoegd, uitgesplitst, geherstructureerd, gemixed, geblenderd, gezout, gepeperd, verhit, omgehusseld en opgebakken. Van de ingredienten van de zeven oorspronkelijke business units van ITA - zoals ik ze heb leren kennen - worden twee smakelijke gerechten gebrouwen. Deze gerechten staan voortaan bekend als Risk & Compliance en Performance & Technology.

Vanaf vandaag werk ik dus voor ITA Risk & Compliance. Eén grote BU waarin diverse krachten worden gebundeld, die vanaf december op een verdieping in het nieuwe kantoor bij elkaar zullen gaan zitten (zie vorige post voor een idee van het nieuwe kantoorgebouw). Voorlopig zal er voor ons misschien nog niet veel van te merken zijn: opdrachten blijven binnenkomen en zullen van hetzelfde allooi zijn als de opdrachten die ik inmiddels heb gedaan. Er bestaat alleen de mogelijkheid dat ik voor andere managers kom te werken en dat er een grotere diversiteit aan opdrachten zal komen; nieuwe ronde, nieuwe kansen. Spannuuuuhnd! Helaas betekent dat ook dat de BU in zijn huidige samenstelling zal komen te vervallen. Sommige collega’s zal ik minder mee gaan samenwerken, sommige juist meer, maar ik zal vooral weer een heel nieuw netwerk aan mensen kunnen aanboren.

Dussssss….. goede reden voor een laatste afscheidsetentje. Nog één keer de mogelijkheid om met zijn allen bij elkaar te zijn en verhalen uit de oude doos op te lepelen. Aanschuiven bij de teppan yaki chefs van het Okura hotel in Amsterdam. Echt een topavond! Net als de hoge heren bij KPMG hebben gedaan, kunnen deze chefs van topingrediënten een smakelijk gerecht maken, alleen zijn deze nog onuitspreekbaarder dan de namen van onze BU’s ;) .

Ik vind het gelijk een goed idee voor een introductie-etentje met de nieuwe BU. Et voila! Het eerste voordeel van de nieuwe structuur biedt zich gelijk aan. Overigens ook al één klein nadeeltje opgemerkt: het heeft op een kantoorgang nog nooit zo naar knoflook geroken.

Kampai!