Altijd een heikel punt op wervingsdagen en recruitment events. De vraag over wat voor een werktijden we erop nahouden. En daar is toch niet echt een eenduidig antwoord op te geven. Kijk, dat het geen 9 tot 5 baan is, dat moge duidelijk zijn. En als je ontstemt raakt van het idee dat in service organisaties als KPMG (maar ook bijvoorbeeld de grote strategy consultants of advocatenkantoren) de werktijden niet echt vastliggen, dan kun je beter maar direct stoppen met lezen.

Ik kan op zulke vragen voor mezelf niet het antwoord geven van “ik ben gemiddeld rond 7 uur thuis”. Gemiddelden zijn zo nietszeggend, het zijn de uitzonderingsgevallen die het interessant maken. Maar om nou in uitzonderingsgevallen te spreken is ook weer zoiets. Ik ontkom er dan vaak toch niet aan om in de vergelijkingen te stappen. Ja, af en toe moet je langer doorwerken; Nee, het wordt niet standaard van je verwacht; Nee, de werkdruk is niet zo hoog als bij bijvoorbeeld de grote strategy consultants of de grote advocatenkantoren; Ja, invesment bankers verdienen een ton per jaar, maar die werken gemiddeld tot 2 uur ‘s nachts en in het weekend.

Dus, onze werkdruk ligt volgens mij niet heel hoog. Maar er zijn soms uitzonderingsgevallen. Neem afgelopen week. Er moesten deadlines gehaald worden dus moest er af en toe stevig doorgestampt worden. En dat heeft ertoe geleid dat ik afgelopen weken af en toe stevig tot diep in de avond heb moeten doorwerken; daar zal ik heel eerlijk in zijn. Maar het fijne is dat we ook wel weer daarvoor gecompenseerd worden. Ten eerste, het werk is leuk genoeg om het tot ‘s nachts ermee uit te houden. Ten tweede, je bent wel lekker flexibel in het indelen van je tijd: je kunt prima af en toe op 10.00 uur beginnen of wat vroeger eindigen. Als het maar af komt. En ten derde, je kunt na een stevige week knallen prima een paar overuren stukslaan op een vrije dag. Dus, vandaag een extra vroege vrijmibo voor mij!