En we zijn weer terug. Een alweer vervagende bruine teint, enkele PADI certificaten, vele mooie ervaringen, een verse herfstverkoudheid en vele facebook-travelvrienden rijker. En dan kom je halverwege september terug. De start van het drukke seizoen. Gelijk op een heftige fulltime opdracht gezet, net zoals ongeveer al mijn collega’s. Opdrachtevaluaties, trainingen en teammeetings moeten vanwege de drukte buiten kantooruren plaatsvinden. Kortom bijna geen tijd om de vakantie te laten bezinken. Niet lullen, poetsen!

En op de en of andere manier is dat een betere manier om terug te komen dan wanneer je de gelegenheid krijgt om even rustig te acclimatiseren. Want dan zet je misschien je vakantieritme door. Nou bedoel ik niet dat je om 16.00 uur je eerste cocktailbucket tevoorschijn haalt, maar wel dat een zekere lanterfanterigheid zich van je meester maakt. En daar wordt je lui van. Terugkomen in de drukke periode zet je tenminste weer direct op scherp.

Dit geldt overigens ook voor de vele nieuwe krachten die ons zijn komen versterken na de zomer. Je kunt ze, net alsof ze terugkomen van vakantie, rustig laten acclimatiseren, maar bij mijn team wordt je direct op een opdracht gezet. Even snel de basisdingen leren (urenschrijven, pasje laten maken, huisstijl leren, etc.), maar daarna direct aan de slag. We zetten ze direct op scherp. En dat werkt erg goed en is goed voor je zelfvertrouwen, afgaande op de verhalen die ze vertellen.

Zo, nu weer verder. Het feit dat ik nu een verhaaltje aan het tikken ben (lullen) in plaats van aan het werken (poetsen) kan eigenlijk niet ;) . Maar voor mijn wervingsactiviteiten maak ik natuurlijk altijd graag even tijd. Houdt me jong. Zo ook morgen op de Landelijke Besturendag: weer even ouderwets blaten met bestuurtjes van studie- en studentenverenigingen. B’vo (of ben ik daar nu toch echt te oud voor?).